Dominik Kaznowski

Więcej niż 2 autorów = blogoid.
Proste.

Prowadzę stronę poświęconą jednemu z ludowych zespołów pieśni i tańca. Potocznie nazywaną blogiem ponieważ znajduje się na "platformie" blogowej. Z blogiem jako blogiem ma niewiele wspólnego, ale cóż... Łatwo się pisze (także z komórki), za darmo i nie trzeba znać się na tych wszystkich technicznych sprawach, na których się nie znam i nawet nazwać ich nie potrafię ;-)

Sam czasami posiłkuję się róznymi tekstami.

W szczególności blogi tematyczne posługują sie nie tylko tekstami w formie wypocin samego autora i to nie znaczy ,że to nie są blogi.
To tylko ktoś kiedyś wymyślił ,że platforma blogowa ma być czymś na kształt pamiętnika.

Mam wrażenie, że autor próbuje na siłę zawęzić pojęcie bloga i sprowadzić je do bardzo wyeksploatowanego szablonu - blog to zbiór osobistych przemyśleń i wywodów blogera (może upraszczam, ale tak to odbieram). Ale przecież tak nie musi być. Internet to przestrzeń wolności, blog to także przestrzeń wolności, ale tu nie chodzi nawet o to. Jeszcze nie tak dawno blogiem był typowy internetowy pamiętnik, gdzie nastolatki opisywały swoje miłosne podboje (bądź częściej ich brak), teraz pojęcie bloga jest dużo bardziej pojemne. Blog może być serwisem o stricte informacyjnym charakterze, może być bardzo subiektywnym, publicystycznym przekazem, a może z powodzeniem łączyć obie te formy. Osobiście sądzę, że im bardziej uda się poszerzyć formułę bloga, im więcej rzeczy da się w nim zaimplementować, tym bardziej zyska blogosfera. Warunek jest jeden: to musi być merytorycznie dobre. Myślę, że autorowi powyższego tekstu bardziej będzie przeszkadzał infantylny "blogasek" tej nieszczęsnej nastolatki, który także przecież określa się mianem bloga i który - chcemy czy nie - też blogiem jest, aniżeli blog będący po prostu zbiorem informacji z danej dziedziny o wysokim poziomie merytorycznym.

@pwrzosin - jakiś argument dla Twojej tezy się znajdzie?:) Umieram z ciekawości.

Teksty w blogach muszą być krutkie i nasycone treścią. Pański blog jest pod względem perfekcyjny. Bo kto by chciał czytać blogi, w których tekst nie miesci na monitorze?