Dominik Kaznowski

Ad komentarze pod tym i tym wpisem.

Nikt nie jest robocop'em, chociaż staram się trenować ;) Z drugiej strony chyba czuję, że muszę przemyśleć formułę bloga. A tak jeszcze szerzej (i szczerzej) - wydaje mi się, że warto przemyśleć formułę blogów eksperckich w ogóle. Przyznam szczerze, że od czasu do czasu wrzucę coś na bloga, ale mnie to aż tak nie angażuje (jak wcześniej). Nie mam też czasu ani chęci czytać innych blogów.

Dlaczego? Sam się zastanawiam. Przecież jestem/byłem do tej pory zwolennikiem i propagatorem blogów. Jednak człowiek, który niczego się nie uczy nie rozwija się. A zjawiska takie jak blogi również ulegają zmianom i „wypaczeniom”.

A teraz - pośrednio - głosy niezadowolenia z jakości moich wpisów (choć nie tylko) uświadamiają mi (coraz dobitniej), że blogi wypaliły się (w jakimś sensie). Osobiście nie czuję się wypalony – robię, piszę, rozmawiam, działam jeszcze więcej (wielokrotnie) niż wcześniej.

Największe zasięgowo blogi w Polsce są już w istocie serwisami prowadzonymi lub na zlecenie lub przez wielu autorów.

Brakuje w nich choćby najgłupszej, ale jednak - własnej perspektywy (pytanie czy kiedykolwiek była ona komukolwiek potrzebna? Sam nie wiem). Brakuje również dyskusji na blogach – to przecież nie sami blogerzy tworzą wartość, ale zderzenie ich poglądów z opiniami komentujących.

Może liczy się to, jak sprzedawać reklamę na blogach? Myślałem, że polskie blogi mają szanse stać się sumieniem mediów (przynajmniej tych branżowych). Jeszcze rok temu była na to szansa. Czy jeszcze jest? Nie wiem. Blog stał się jednym z łatwych pomysłów na promocję czegokolwiek.

Pisząc ten wpis, siedzę właśnie przy stoliku w knajpie Olsztynie, czekając na olcamp (chyba czwarty barcamp w ciągu ostatnich 4 tygodni – Trójmiasto, Rzeszów, Wrocław, Olsztyn a będą następne – bo Internet dzisiaj „robi się” poza Warszawą). Nie licząc tego, sądząc po zebranych wizytówkach i rzucie oka w kalendarz – odbyłem w ciągu ostatniego miesiąca co najmniej kilkadziesiąt spotkań. Dziennie prowadzę pewnie około 50-60 dyskusji mailowych (rzut oka na gmail). Do tego GG, GT, Skype, SMSy i telefony, etc. Myślę, że wiem co dzieje się w branży.

I co? i Nic. Mam poczucie winy (niezwiązane z Olcampem), że blogerzy starają się wykorzystywać wszelkie okazje branżowe do własnego lansu, a nie próbują już tworzyć jakiejś "wyższej jakości". Sam zresztą w ostatnich 2 miesiącach wpadłem w tą pułapkę. Tak, wiem że moje ostatnie wpisy niewiele wnoszą. Co jednak począć? Tkwić w tym klinczu?

Pozostać niszowym blogerem piszącym do wąskiej grupki fanów wiernych bez względu na to co się napisze? A może pójść w komercję i zamienić bloga w serwis?

Do pisania bloga trzeba czasu. Właściwie to potrzeba go na myślenie (czy raczej rozmyślania) nad kolejnymi wpisami (jeśli oczywiście ktoś stawia sobie cel w postaci unikalnego kontentu a nie przeklejania newsów z serwisów technologicznych - czy to jeszcze blog?).

Przychodzą mi do głowy stale myśli o porzuceniu bloga. Mam również pomysły na zamknięcie dostępu do niego (tylko dla znajomych) i pisania tego co tak naprawdę myślę o rynku (teraz przecież nie da się pisać "do końca" - za dużo znam osób z branży – koniunkturalizm?). Nie uważam ponadto aby "jechanie po bandzie" i wyciąganie wszystkiego na wierzch rozwijało rynek, w który wciąż wierzę.

Ta wiara jest jednak coraz bardziej podkopywana poprzez patrzenie na to, jak bardzo "komercjalizuje się" patrzenie na online. Liczy się kasa. A ci, którzy jeszcze dwa - trzy lata temu blokowali rozwój internetu w swoich firmach wymądrzają się teraz na konferencjach.

Reasumując. Wciąż wierzę (choć sam się sobie czasami dziwię), że w sieci można robić naprawdę fajne rzeczy i że warto zmieniać podejście ludzi do prowadzenie biznesu - z nastawionego na "robienie kasy" na taki, który daje przyjemność i wartość obu stronom - firmie i użytkownikom (Utopia?).

Nie wiem co zrobię z blogiem, ale na pewno takie krytyczne wpisy (po wstępnym fochu jaki wykonałem ;) podnoszą mnie na duchu (jednak) i dają do myślenia. Ktoś mnie czyta i nie waha się wyrażać całkiem słusznych opinii. Czasami trzeba posypać głowę popiołem. I albo trzymać poziom albo dać sobie spokój. I za to dziękuję.

Stay tuned.